Gołańcz Pomorska to miejscowość, w której dawne i nowe oblicze wsi spotykają się na jednym terenie – z jednej strony średniowieczne ślady grodziska i XIX-wieczne zabudowania, z drugiej powojenne osiedle bloków związane z działalnością PGR-u.
Wieś leży przy drodze wojewódzkiej nr 102, pomiędzy Trzebiatowem a Kołobrzegiem. Składa się z dwóch części oddzielonych od siebie o około 2,5 km: starszej zabudowy wiejskiej oraz osiedla bloków, które do dziś funkcjonują jako dwa odrębne sołectwa – Gołańcz Pomorska I i II. W czasach PRL miejscowość pełniła ważną funkcję administracyjną, będąc siedzibą gminy, a później gromady.
Historia Gołańczy sięga średniowiecza. Nad nurtem Dęboszcznicy zachowały się ślady dawnego grodziska, a w samej wsi dostrzec można elementy zabudowy z XIX wieku. Po wojnie miejscowość przez kilka miesięcy nosiła nazwę Kościerzyn, by w 1947 roku przyjąć obecną nazwę – Gołańcz Pomorska, zastępując dawną niemiecką formę Glansee.
Spacerując po starszej części wsi, warto zwrócić uwagę na tradycyjne budynki gospodarcze i układ dawnej zabudowy, które kontrastują z powojennym osiedlem bloków. Na miejscu działa także agencja pocztowa i remiza OSP, stanowiące centrum lokalnego życia.
Gołańcz Pomorska wyróżnia się także walorami przyrodniczymi – od jej północnej części rozciąga się obszar Natura 2000 „Wybrzeże Trzebiatowskie”, jeden z najcenniejszych terenów lęgowych i przystankowych dla ptaków wędrownych na Pomorzu.
Wieś to dobry punkt na przystanek w podróży drogą nr 102 – dla jednych ciekawostka historyczna, dla innych miejsce, gdzie można poczuć atmosferę dawnego PGR-u zestawioną z tradycyjną pomorską wsią.
Gołańcz Pomorska to przykład miejscowości, w której różne warstwy historii układają się w jedną opowieść – od grodziska sprzed wieków po powojenne blokowiska. To sprawia, że warto tu zajrzeć, by lepiej zrozumieć dzieje regionu.