Zapolice to spokojna wieś położona przy drodze wojewódzkiej nr 102, zaledwie 6 km na zachód od Trzebiatowa. Jej układ łańcuchówki rozciąga się wzdłuż północnej krawędzi pradoliny Regi, tworząc malowniczy krajobraz charakterystyczny dla tej części Pomorza.
Początki osadnictwa na tym terenie sięgają przypuszczalnie epoki kamienia, o czym świadczy odkryty tu przęślik wykonany z ceramiki przedsłowiańskiej. W źródłach pisanych Zapolice pojawiły się dopiero na początku XIX wieku – w dokumentach z 1819 roku odnotowano tu 140 mieszkańców, a kilka lat później, w 1827 roku, zaledwie 97. Z czasów nowożytnych pochodzi natomiast szydło kościane, będące jednym z ciekawszych śladów dawnej codzienności.
W XIX wieku we wsi działała niewielka szkoła, do której w 1840 roku uczęszczało 16 uczniów. Tradycja tego miejsca obejmowała również elementy kultury materialnej – popularne były bogato zdobione skrzynie posagowe oraz charakterystyczny dla regionu strój białobocki. Dawniej wieś słynęła także z pięknych, szerokofrontowych zagród z budynkami bramnymi, jednak większość z nich nie przetrwała do współczesności. Według niemieckiego spisu ludności z 1939 roku mieszkało tu 85 osób.
Zapolice wyróżniają się również swoim położeniem w otulinie przyrody. Cały obszar wsi objęty jest programem Natura 2000 – zarówno w ramach specjalnej ochrony ptaków „Wybrzeże Trzebiatowskie”, jak i obszaru siedlisk „Trzebiatowsko-Kołobrzeski Pas Nadmorski”. To sprawia, że okolica stanowi cenne miejsce obserwacji przyrodniczych i spokojnych spacerów wśród pól i łąk.
Dziś Zapolice to niewielka i cicha wieś, w której życie toczy się wolnym rytmem, a ślady przeszłości przeplatają się z bogactwem otaczającej natury. To dobre miejsce, by na chwilę się zatrzymać i odkryć mniej znane oblicze gminy Trzebiatów.
